Groei&Bloei Afscheid…

Afscheid…

Afscheid…

… van de sneeuw.

Op zaterdag begon het al en vandaag was het gekwetter van de heggenmusjes helemaal onmiskenbaar: “Het ijs zingt niet meer, ’t zingt niet meer.” Het ijs niet, maar zij wel.

Zondag een week geleden begon het te sneeuwen en zo kwam een uitgesproken magische dag aan het begin van een witte week tot leven. Op dagen zoals die dag toverde de wind met stuifsneeuw en legde zelfs ragfijn een poederwit laagje over de treetjes van mijn toverlantaarn tegen de schutting.

Op de voorgrond links het silhouet van die fraai vertakte Edgeworthia chrysantha Grandiflora (Papierstruik) die vorig jaar doodging, maar die ik wilde behouden voor deze foto.

Bijna alles was het fotograferen waard als het niet zo koud was geweest: auto’s en bomen, haagjes en prieeltjes, betonnen kippen of eenden, ganzen en kuikens, hekken, rollen gaas en rubber deurmatten, werkelijk alles was goed, maar voor mij was niets zo treffend als de bloemen van winterbloeiers bedekt met een pluimpje sneeuw. Het Winterzoete hoedje van Chimonanthus preacox vond ik zelf bijzonder, hoewel minder sprankelend dan bijvoorbeeld de betoverend fel gekleurde toverhazelaars. Het laat tegelijk duidelijk de herkomst van de naam Chimonanthus zien, namelijk letterlijk: winterbloem.

Ik dacht bij dit winterse hoedje met zijn bedeesde kleurtjes terug aan het schilderij van Alphons Mucha ´A Winter Tale' en een gedicht van Ella Wheeler Wilcox uit begin vorige eeuw.

Voor wie het lezen wil en zien.

We dreamed a sweet dream, you and I,
All in the summer weather,
Where rose and wine and warm sunshine
Were mingled in together.
We dreamed that June was with us yet,
We woke to find December.
We dreamed that we two could forget,
We woke but to remember. 

Foto's bij deze tuinlog

Praat mee op groei.nl

Reacties (4)

Veris-lente

Veris-lente

Hé Paul,
Zie dat er meer sneeuw is gevallen in het Utrechtse, de toverlantaarn blijft maar toveren!!!
Zoek bij niet meteen bekende plantennamen even een plaatje, de papierstruik die had ik eerder gezien, vond hem in mijn archief, bij plaatjes met mooie herinneringen. ‘t Was in De Kalmthout, op sneeuwklokjes festival, daar stond ze in een serre en wellicht buiten ook nog een keer gezien??? Geur kan ik mij niet herinneren, wel, heel bijzonder was ook de ontmoeting met Bea, toen een zeer frequent schrijfster van Groei logjes.
De dame van de wintertale lijkt ergens van te zijn geschrokken?????? Gaan we dit weekend dromen dat het al juni is????
Groet

Reageren op

Angela's tuin

Angela

oh Paul, wat mooi.
t gedicht en de plaatjes van de witte wonderwereld

Reageren op

Paul

Paul

Hoi Veris,
Door mijn belangstelling voor onder meer Jugendstil kwam ik al jaren geleden terecht bij kunstenaars als Alfons Mucha en Gustave Klimt; zo ken ik dit schilderij al jaren.
De kleur en “droefheid” van het/mijn winterbloemetje komen helemaal terug in dit schilderij. Eigenlijk is het een griezelige nachtscène onder de bevroren met sneeuw bedekte bomen, die doet denken aan een sprookje en laat een interactie zien tussen de meer dan levensgrote geest van de winter en de kleinere mens. Mucha gebruikte verschillende composities van kleur, symbolen en figuren om ideeën, verborgen boodschappen en verschillende verschijnselen via zijn schilderijen te presenteren.
Mijn Wikikennis reikt me verder aan: de bijna impressionistische schilderkunstige techniek van korte gearceerde lijnen aangebracht in dunne verf is typerend voor de doeken van de serie historische muurschilderingen De Slavische Epos uit dezelfde tijd. De cyclus van 20 grote doeken vormt een beeldende tijdlijn van de mythologische en historische vestiging en strijd van de Slavische volkeren. Elk schilderij toont een andere gebeurtenis die verband houdt met de Slavische naties. Een voorbeeld hiervan zijn de betwistbare banden die veel van de schilderijen hebben met de romantiek, een tijdperk waaruit Mucha waarschijnlijk inspiratie putte. Hij werkte 18 jaar aan deze serie en leverde geleidelijk schilderijen in aan de stad Praag terwijl hij ze voltooide. In 1919 werd het eerste deel van de serie met elf doeken tentoongesteld in het Clementinum in Praag. In zijn openingstoespraak verklaarde Mucha:  “De missie van het epos is niet voltooid. Laat het aan buitenlandse vrienden - en zelfs aan vijanden - bekendmaken wie we waren, wie we zijn en waar we op hopen. Moge de kracht van de Slavische geest hun respect afdwingen, want uit respect wordt liefde geboren.”

Mooi toch: uit respect wordt liefde geboren!

Reageren op

Paul

Paul

Hoi Angela,
Het is pure mazzel wat de wind met de stuifsneeuw deed. Ik maakte de foto met mijn smartphone binnen tegen het raam gedrukt. Die tuinposter blijft me ieder seizoen weer verrassen. Groetjes.

Reageren op

Onze website maakt gebruik van cookies om het gebruik en functionaliteit te waarborgen. Meer informatie hierover vind je op onze cookie instellingen pagina.

OK